یک گزارش عیاش؛ ؛ متن سخنرانی عراق در هشتمین کنفرانس اقیانوس هند به شرح زیر است:
تقدس ، صدای عزیز ، دوستان عزیزم.
ما امروز در سرزمینی معروف به پلی بین شرق و غرب برای چندین قرن بین تمدن های بزرگ و ملل دوردست ملاقات کردیم. عمان ، میزبان تحصیل کرده ما ، همیشه نماینده اقتصادی بوده است ، اما همچنین نمادی از تعامل ، گفتگو و دیپلماسی سازنده در اقیانوس هند است. این منطقه ، که همیشه در مسیر تحولات جهانی بوده است ، هنوز هم نقش تعیین کننده ای در آینده اقتصاد بین المللی دارد.
در طول دریاها ، دریاها به جای مرزهای جغرافیایی ، همیشه درهای تمدن ها بوده اند. اقیانوس هند هزاران سال یک منطقه آب برای تجارت ، فرهنگ ، فرهنگ و تمدن نبود ، بلکه بزرگراه برای تجارت ، فرهنگ و تمدن بود. جاده ای که معامله گران از ساحل هند به آفریقا ، از جزایر اندونزی به خلیج فارس و از ایران به دریای سرخ پیوند می دهد. در زمانی که جاده ها طولانی و ناامن بودند ، این اقیانوس بود که اقتصادهای نوظهور را گره زد و فرصت های جدیدی ایجاد کرد.
اما امروز ، جهان دستخوش تغییرات اساسی شده است. سرعت تحولات اقتصادی و فناوری ، وابستگی دو کشور به مسیرهای تجاری جدید و نیاز به امنیت و همکاری منطقه ای ، از همیشه مهمتر شده است. در چنین شرایطی ، ما دیگر نمی توانیم از مسیرهای سنتی و الگوهای قدیمی تجارت راضی باشیم. ما باید آینده ای را طراحی کنیم که در آن اقیانوس هند نه تنها یک مسیر عبور بلکه یک مرکز برای همکاری استراتژیک و اقتصادی باشد. این همان فلسفی است که در پشت عنوان کنفرانس امسال قرار دارد ، “سفر به چشم انداز مشارکت جدید دریایی”. این عنوان نه تنها یک آرم است ، بلکه یک ضرورت تاریخی را برای همه کشورهای منطقه نشان می دهد.
با درک این تحول ، جمهوری اسلامی ایران سیاست “دریایی” را در مورد توسعه استراتژیک خود تدوین کرده است. این کشور نمی تواند کشوری با بیش از 2 کیلومتری ساحل – جنوب در جنوب ، در امتداد اقیانوس وسیع – نسبت به آینده خود بی تفاوت باشد. توسعه اقتصاد -فقط گزینه ای برای ایران نیست. این یک الزام است. ما دریافتیم که سواحل ما نه تنها مرزهای طبیعی کشور بلکه درهای روابط ایران با اقتصاد جهانی نیز هست.
بنابراین ، چهاردهمین دولت جمهوری اسلامی ایران یک برنامه جامع و عملیاتی برای توسعه بنادر و حمل و نقل دریایی و ایجاد یک زنجیره تأمین منطقه ای تهیه کرده است. در همین حال ، ساحل ماکران جایگاه ویژه ای دارد. سواحل که برای چندین قرن از توانایی های طبیعی و اقتصادی آن مورد غفلت واقع شده اند ، امروز به یکی از اولویت های توسعه ملی تبدیل شده اند. “بهشت گمشده” در ماکران امروز باید به محور اقتصادی ایران و منطقه تبدیل شود.
دولت جمهوری اسلامی ایران ، که به این استراتژی بستگی دارد ، چهار هدف اصلی برای توسعه این منطقه تعیین کرده است:
اول ، تقویت اقتصادهای اصلی و محلی ، ایجاد یک کار پایدار برای جوامع در این مناطق و حمایت از صنایع کوچک و متوسط که می تواند در زنجیره تأمین منطقه ای نقش داشته باشد.
دوم ، توسعه زیرساخت های انرژی ، با تمرکز بر انرژی های تجدید پذیر. ما دریافتیم که اقتصاد آینده اقتصادی است که به انرژی پایدار و خالص بستگی دارد. سرمایه گذاری در فن آوری های انرژی جدید و کاهش وابستگی مبتنی بر فسیلی نه تنها یک دوست محیط زیست بلکه به رقابت اقتصادی نیز کمک می کند.
سوم ، تکمیل استراتژی های بین المللی و ارتقاء جاده ها. ایجاد شبکه ای از مسیرها ، جاده ها و دریا که ایران را به سایر کشورهای منطقه و فراتر از آن پیوند می دهد ، یکی از ستون های اصلی سیاست دریایی ما است. و چهارم ، جذب سرمایه گذاری داخلی و خارجی به عنوان نیروی محرکه برای توسعه اقتصادی. هیچ اقتصادی بدون سرمایه گذاری پایدار رشد نخواهد کرد و ما از همه کشورهایی که در توسعه این منطقه شرکت می کنند استقبال می کنیم.
اما هیچ یک از این پروژه ها بدون امنیت پایدار برآورده نمی شوند. امنیت دریایی بیش از هر زمان دیگری ، یک مسئله اساسی برای اقتصاد جهانی است. جمهوری اسلامی ایران و همچنین نقش اقتصادی و تجاری آن نیز مسئول تأمین امنیت دریایی است. نیروی دریایی ایران با همکاری کشورهای منطقه بارها در عملیات ضد هماهنگی ، قاچاق در مبارزه با برنامه ها ، جرایم سازمان یافته و امنیت حمل و نقل نقش داشته است. ما معتقدیم که امنیت دریایی نباید ابزاری برای فشار یا نفوذ قدرت از طریق ملی باشد ، بلکه در نتیجه همکاری کشورهای منطقه است. در عین حال ، هیچ کشوری نمی تواند در توسعه اقتصاد پیشرفت کند.
او می رود.
همکاری منطقه ای کلید پیشرفت مشترک است. ایران با پیوستن به انجمن اقیانوس هند (IRA) و اجلاس دریایی آن (IONS) تعهد خود را به همکاری های چند جانبه ، همکاری اقتصادی و امنیت در منطقه تأیید کرد.
اما یک چالش مهم وجود دارد: برخی از نیروهای فراملی در تلاشند تا از اختلافات سیاسی ، اقتصادی و امنیتی در منطقه بهره برداری کنند و بر همکاری های طبیعی بین کشورهای منطقه تأثیر بگذارند. ما نمی توانیم اجازه دهیم که رقابت های ژئوپلیتیکی به مقامات جهانی آینده این منطقه را تعیین کند. تصمیم در مورد سرنوشت اقیانوس هند باید توسط کشورهای منطقه و کشورهای آن اتخاذ شود.
در پایان ، من بسیار خوشحالم که این جلسه را در یک کشور دوستانه و برادرش امان برگزار کردم. یک کشور همیشه نمادی از تعامل ، دیپلم و دیپلماسی سازنده در منطقه بوده است. ما معتقدیم که در طول همکاری و اعتماد متقابل فقط می تواند آینده ای پایدار برای کشورهای منطقه باشد. امیدوارم که این کنفرانس آغاز فصل جدیدی از همکاری های دریایی و منطقه ای باشد. فصلی که جایگزین بخش های همکاری و توسعه مسابقات مخرب است.
از توجه شما متشکرم “
منبع: پایگاه داده اطلاعات دولت
منبع : خبرگزاری shahraranews
